-1
archive,category,category-163,qode-social-login-1.1.3,qode-restaurant-1.1.1,stockholm-core-2.3.2,select-theme-ver-9.0,ajax_fade,page_not_loaded,smooth_scroll,,qode_menu_center,wpb-js-composer js-comp-ver-6.9.0,vc_responsive

Θαλασσινό ηλιοβασίλεμα

Σαν το βλέμμα στη θάλασσα στρέψεις αντάμα,

στο ηλιοβασίλεμα χάνεις τη λαλιά,

από τόση μαζεμένη ομορφιά.

Τα κύματα λικνίζονται θαρρείς στο ρυθμό μίας μπάντας,

του ουρανού και της γης συνάμα.

Κι απάνω τους ο Ζέφυρος βαδίζει,

αργά,

ώστε τη μελωδία να μπορεί να αφουγκραστεί.

της Ίριας Καιρίδη / Μάιος 2022

Μεγάλη Δευτέρα – από τη Μεγάλη Εβδομάδα του Οδυσσέα Ελύτη

Κατάκοπος από τις ουράνιες περιπέτειες, έπεσα τις πρωινές ώρες να κοιμηθώ.
Στο τζάμι, με κοίταζε η παλαιά Σελήνη, φορώντας την προσωπίδα του Ήλιου.

Οδυσσές Ελύτης / από την ποιητική συλλογή «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου», εκδόσεις «ύψιλον / βιβλία», 1984

*Ο πίνακας «Κόκκινες στέγες της Αγιάσου» (1925) είναι του ζωγράφου Σπύρου Παπαλουκά.

Loading new posts...
No more posts